Gdzie kupić odzież roboczą na zimę do pracy na zewnątrz?
Zima nie wybacza błędów — szczególnie tym, którzy pracują na zewnątrz. Mróz, śnieg, wiatr, wilgoć i szybciej zapadający zmrok to codzienność dla pracowników budowlanych, drogowych, magazynowych oraz instalatorów. Dlatego coraz więcej firm zadaje sobie pytanie, gdzie kupić odzież roboczą na zimę do pracy na zewnątrz. W sklepie i hurtowni Optimum BHP znajdziesz kompleksową odzież roboczą zimową dostosowaną do wymagających warunków. Poniżej wyjaśniamy, jak dobrać odzież roboczą do stanowiska pracy i na co zwrócić uwagę przy zamówieniu.
Zobacz również inne wpisy na blogu BHP o zimowej odzieży roboczej. Nie wiesz, jak dobrać spodnie na zimę? Podpowiadamy: Zimowe spodnie robocze — jak wybrać model do pracy w chłodzie i śniegu?. Interesuje Cię personalizacja? Dowiedz się więcej: Ocieplana odzież robocza z logo. Szukasz odzieży damskiej? Koniecznie przeczytaj: Zimowa odzież robocza dla kobiet. Zależy Ci na wizerunku firmy? Zajrzyj tutaj: Zimowa odzież robocza z logo. A jeśli szukasz konkretnych modeli spodni: Ranking zimowych spodni roboczych.
Jak działa odzież ocieplana? Mechanizm, który wyjaśnia resztę
Zanim przejdziemy do konkretnych wyrobów, warto zrozumieć jedną rzecz, bo tłumaczy większość zasad doboru i użytkowania. Ciepło zatrzymuje nie materiał ociepliny, lecz powietrze uwięzione między jego włóknami. Wyściółka pełni funkcję rusztowania utrzymującego warstwę nieruchomego powietrza przy ciele — a to właśnie powietrze jest izolatorem.
Wynikają z tego cztery konsekwencje praktyczne.
Odzież przemoczona przestaje grzać, choćby była najgrubsza, bo woda wypiera powietrze spomiędzy włókien. Przy pracy w deszczu i mokrym śniegu szczelność warstwy zewnętrznej jest więc równie ważna jak grubość wyściółki.
Nadmiar luzu obniża izolację — powietrze mające zbyt dużo miejsca zaczyna krążyć i wynosić ciepło. Odzież zimowa wymaga zapasu na warstwę spodnią, ale nie „o dwa rozmiary większej".
Odzież zbyt ciasna działa jeszcze gorzej: ściska warstwy, likwidując przestrzeń powietrzną, a przy tym upośledza krążenie w kończynach, które wychładzają się najszybciej. Warstwa ociepliny zabiera część wewnętrznej objętości, więc model zimowy w tym samym rozmiarze co letni bywa odczuwalnie ciaśniejszy.
Suszenia nie prowadzi się na grzejniku ani w suszarce bębnowej, bo wysoka temperatura trwale zbija włókna, które tracą zdolność zatrzymywania powietrza. To najczęstsza przyczyna sytuacji, w której pracownik marznie w tej samej kurtce, w której na początku sezonu było mu ciepło — wyrób wygląda na sprawny, a realnie nie izoluje.
Jest jeszcze piąta rzecz, kluczowa przy pracy terenowej: praca ma zwykle charakter przerywany. Po fazie wysiłku następuje faza precyzyjna albo przerwa, a wtedy wilgotna warstwa przy skórze zaczyna odbierać ciepło. Dlatego jedna gruba kurtka sprawdza się gorzej niż system warstwowy, w którym można zdjąć warstwę środkową przy pracy i założyć ją z powrotem w przerwie.
Normy odzieży zimowej — EN 14058, EN 342 i EN 343
Przy odzieży zimowej obowiązują trzy normy o różnym zakresie, a ich mylenie jest najczęstszym źródłem błędów przy zamówieniach.
EN 14058 dotyczy odzieży chroniącej w środowisku chłodnym, powyżej -5°C, i odnosi się do pojedynczych wyrobów — samej kurtki albo samych spodni. To norma właściwa dla większości prac terenowych w polskich warunkach.
EN 342 dotyczy ochrony przed zimnem poniżej -5°C i odnosi się do zestawów odzieży, podając izolację cieplną wyznaczoną dla całego kompletu. Wartość podana dla samej kurtki nie mówi więc, jak zachowa się ona w połączeniu z resztą odzieży. Producent podaje zwykle tabelę z orientacyjnym czasem pracy przy danej temperaturze i poziomie aktywności — i to ona jest właściwym punktem odniesienia, nie sama obecność normy.
EN 343 to ochrona przed deszczem, określająca dwa niezależne parametry: odporność na przenikanie wody oraz oddychalność. Klienci zwykle patrzą tylko na pierwszy, a wyrób może być całkowicie szczelny i przy tym słabo oddychający — wtedy przy pracy fizycznej pot zbiera się wewnątrz i pracownik jest mokry mimo sprawnej odzieży.
Kompletny zestaw zimowy — pięć elementów
Przy pracy na zewnątrz nie wystarczy zwykła bluza robocza i grube spodnie. Potrzebny jest zestaw działający jako całość.
1. Kurtka robocza ocieplana. Powinna być wodoodporna, oddychająca i ciepła. Sprawdzają się kurtki ocieplane 3w1 i kurtki ocieplane 4w1 z wypinanymi warstwami — przykładem są Portwest DX460 czy Ardon River H1062. Przy wyborze kroju warto wiedzieć, że wykonanie typu bomber, sięgające do pasa, daje większą swobodę przy schylaniu i wchodzeniu po drabinie, a parka zakrywa dolną część pleców i nerki — miejsce, którego wychłodzenie odczuwa się najsilniej przy pracy statycznej na wietrze.
2. Spodnie robocze ocieplane. Dobrze, jeśli mają ocieplenie z polaru albo pikowanej watoliny, kieszenie na nakolanniki i wzmocnienia. Warto pamiętać o zastrzeżeniu, które bywa źródłem nieporozumień: sama kieszeń na nakolannik nie jest ochroną — to przegroda w nogawce, a wkładkę kupuje się zwykle oddzielnie.
3. Polar roboczy albo bluza termiczna. Warstwa środkowa, najlepiej oddychająca. Zamek na całej długości ma tu większe znaczenie niż w odzieży codziennej, bo pozwala regulować temperaturę bez zdejmowania kurtki.
4. Rękawice robocze zimowe. Powinny zapewniać chwyt w niskich temperaturach — sprawdzają się wykonania z powłoką lateksową albo nitrylową.
5. Buty robocze zimowe. Z podnoskiem, ociepleniem i antypoślizgową podeszwą.
Brakuje tu jednak elementu, który przy pracy zimowej decyduje o skuteczności całego zestawu, a bywa pomijany: bielizny termoaktywnej. Jej zadaniem nie jest grzanie, lecz odprowadzanie wilgoci od skóry. Bawełna w tej roli działa przeciwnie do zamierzenia — chłonie pot, wolno schnie i mokra przylega do ciała, przez co po zatrzymaniu wysiłku wychładza. Zwykły bawełniany t-shirt pod ciepłą kurtką potrafi zniweczyć efekt dobrze dobranej odzieży wierzchniej. Bieliznę termoaktywną dobiera się ściśle, bo tylko przylegając do skóry odbiera wilgoć bezpośrednio.
Rękawice i obuwie — trzy zasady, o których zimą zapomina się najczęściej
Dłonie i stopy wychładzają się szybciej niż tułów, bo krążenie w kończynach jest ograniczone. Stąd trzy zasady sprzeczne z intuicją.
Rękawica zbyt ciasna grzeje gorzej niż luźniejsza. Ściśnięta warstwa ociepliny traci przestrzeń powietrzną, a ucisk upośledza krążenie w palcach. Rękawice zimowe dobiera się więc o rozmiar większe niż letnie. Warto też znać normę EN 511, oznaczaną piktogramem płatka śniegu i trzema cyframi: pierwsza to odporność na zimno konwekcyjne, druga — na zimno kontaktowe, przy chwytaniu zimnych przedmiotów, a trzecia to przepuszczalność wody. Przy pracach terenowych, gdzie trzyma się w dłoniach zimne rusztowanie, rury i narzędzia, druga cyfra jest istotniejsza od pierwszej.
Przy pracach zewnętrznych planuje się dwie pary rękawic na pracownika. Rękawica przemoczona przestaje izolować, a wysuszenie jej w terenie jest niemożliwe — pracownik z jedną parą albo pracuje w mokrych rękawicach, co wychładza dłonie szybciej niż praca bez nich, albo zdejmuje je całkowicie.
Gruba skarpeta w bucie dobranym rozmiarowo latem pogarsza ochronę. Ściśnięta stopa marznie szybciej, z tego samego powodu co dłoń. Obuwie zimowe dobiera się o pół rozmiaru większe. Warto też wiedzieć, że podnosek kompozytowy ma zimą przewagę nad stalowym: nie przewodzi ciepła ani zimna, podczas gdy stal staje się mostkiem termicznym i wychładza palce. Oba typy spełniają przy tym ten sam wymóg normy dotyczący odporności na uderzenie.
Producenci odzieży zimowej w ofercie Optimum BHP
Portwest — kolekcje DX4, PW3 i WX3 obejmują kurtki zimowe, spodnie ocieplane i softshelle, w tym wykonania wielofunkcyjne z odpinanymi warstwami oraz wersje ostrzegawcze. Pełną ofertę marki prowadzimy w kategorii Portwest.
Ardon — nowoczesne kroje, materiały elastyczne oraz ocieplenia łączone z membranami; szerszy asortyment w kategorii Ardon.
CXS Canis — kurtki zimowe i spodnie robocze sprawdzające się w logistyce i magazynowaniu, przy rozsądnej relacji ceny do trwałości. Pełna oferta w kategorii CXS Canis.
Reis — wykonania ekonomiczne, wybierane przez mniejsze ekipy budowlane i wyjazdowe; szerzej w kategorii Reis.
Sara Workwear — polski producent, którego linie zimowe oznaczane są dopiskiem Winter; przykładem jest kurtka Alpha Winter HV. Pełna oferta w kategorii Sara Workwear.
Art.Mas — kurtki ocieplane i spodnie zimowe do prac pomocniczych i technicznych; szerzej w kategorii Art.Mas.
Urgent — wykonania ekonomiczne w szerokim wyborze, chętnie wybierane przy wyposażaniu większych zespołów; pełna oferta w kategorii Urgent.
Jak dobrać odzież do konkretnej pracy?
Monterzy i elektrycy — odzież elastyczna z domieszką stretchu i polarową wyściółką. Praca ma tu charakter przerywany i wymaga częstej zmiany pozycji, więc system warstwowy wypada lepiej niż jedna gruba kurtka. Przy pracach elektrycznych warto pamiętać, że odzież antyelektrostatyczna według EN 1149-5 to nie ochrona przed łukiem elektrycznym — tę potwierdza odrębna norma i wymaga osobnej deklaracji.
Drogowcy i pracownicy komunalni — odzież odblaskowa w wersji zimowej, zgodna z EN ISO 20471. Obowiązuje tu zasada, którą zimą łamie się najczęściej: warstwa ostrzegawcza musi być wierzchnia. Kamizelka albo kurtka ostrzegawcza założona pod zwykłą kurtkę zimową przestaje pełnić swoją funkcję, bo widoczność zapewnia to, co widzi kierowca. Przy pracach zewnętrznych zimą wybiera się więc ocieploną kurtkę ostrzegawczą z zadeklarowaną klasą.
Budowlańcy — kurtki ocieplane z wieloma kieszeniami, spodnie z kieszeniami na nakolanniki i wzmocnieniami w strefach zużycia. Materiały takie jak Cordura czy Oxford stosuje się punktowo — na kolanach, dolnych krawędziach nogawek i przy wlotach kieszeni, bo są cięższe i mniej oddychające.
Magazynierzy — lżejsza odzież z warstwą ocieplającą i dobrą wentylacją. Typowa jest tu praca naprzemienna: kilkanaście minut w strefie zewnętrznej przy rampie, potem powrót do hali. Sprawdzają się wykonania, które łatwo zdjąć, oraz warstwa środkowa w wersji odblaskowej, pozwalająca zdjąć kurtkę bez utraty widzialności.
Klasy widzialności — czego nie przeoczyć
Przy odzieży ostrzegawczej norma EN ISO 20471 wyróżnia trzy klasy widzialności zależne od powierzchni materiału fluorescencyjnego i odblaskowego. Klasa 3 zalecana jest przy drogach szybkiego ruchu i pracy w nocy, klasa 2 przy średnim natężeniu, klasa 1 przy niskim. Powierzchnie sumują się dla zestawu: same spodnie rzadko osiągają klasę 3, ale spodnie klasy 2 razem z kurtką klasy 2 dają klasę 3 dla kompletu.
Warto też rozróżnić dwa mechanizmy tej ochrony. Materiał fluorescencyjny przetwarza promieniowanie ultrafioletowe na światło widzialne i działa w dzień oraz o zmierzchu. Taśma odblaskowa odbija światło w kierunku jego źródła i działa dopiero po zmroku. Dopiero połączenie obu daje widoczność przez całą dobę, dlatego wyrób wyblakły w słońcu traci ochronę dzienną, choć taśmy pozostają sprawne. Zimą dochodzi jeszcze jedno: warstwa błota albo soli drogowej na taśmie praktycznie znosi jej działanie, więc odzież ostrzegawcza wymaga częstszego prania niż zwykła robocza.
Kontrola odzieży przed sezonem — praktyczna lista
Zimową odzież warto przejrzeć przed pierwszym mrozem, a nie w trakcie. Kontrola zajmuje kilkanaście minut na komplet.
Zamki — element psujący się najczęściej i zimą najbardziej dotkliwy. Sprawdza się płynność suwaka na całej długości; zacinający się zamek warto oczyścić z pyłu. Przy modelach wielofunkcyjnych sprawdza się także zamki odpinające podpinkę, bo zużywają się szybciej niż zamek główny.
Ocieplina — kurtkę potrząsa się i ogląda pod światło. Wyściółka zbita w grudki albo przesunięta w dół komory oznacza utratę izolacji w górnych partiach. Wyrób twardy w dotyku, niewracający do objętości po ściśnięciu, przestał już izolować.
Wykończenie wodoodporne — kilka kropel wody na rękawie powinno spłynąć kulkami. Jeśli wsiąka i ciemnieje, powłoka wymaga odświeżenia impregnatem.
Odzież ostrzegawcza — matowe, popękane albo odklejające się taśmy oraz zblakła barwa fluorescencyjna kwalifikują wyrób do wymiany, nawet jeśli tkanina jest sprawna.
Szwy i ściągacze — przetarcia w kroku i na kolanach, rozprucia oraz utrata elastyczności mankietów. Ściągacz, który nie domyka rękawa, wpuszcza zimne powietrze przy każdym ruchu ręką.
Obowiązki pracodawcy przy pracy zimowej
Odzież robocza jest środkiem ochrony indywidualnej, a obowiązek jej nieodpłatnego zapewnienia oraz utrzymania w należytym stanie spoczywa na pracodawcy. Dobór powinien wynikać z oceny ryzyka zawodowego dla konkretnego stanowiska, a nie z ogólnego założenia, że „ma być ciepło" — to ocena rozstrzyga, czy wymagana jest klasa 2 czy 3 widzialności i jaki poziom ochrony mają zapewniać rękawice.
Przy pracy na zewnątrz w niskich temperaturach pracodawca ma też obowiązek zapewnić pomieszczenie do ogrzania się albo — gdy nie jest to możliwe — inne miejsce umożliwiające schronienie, oraz gorące napoje. Odzież ochronna jest elementem tego układu, nie jego zamiennikiem: żadna kurtka nie zastąpi przerwy w ogrzewanym pomieszczeniu przy wielogodzinnej pracy na mrozie.
Dlaczego warto kupować odzież zimową w Optimum BHP
W sklepie i hurtowni Optimum BHP skompletujesz cały zestaw w jednym zamówieniu: odzież, buty robocze zimowe, rękawice robocze, ochronę głowy, ochronę słuchu i ochronę wzroku. Oferujemy doradztwo przy doborze zestawu do konkretnego stanowiska, obsługę firm i klientów indywidualnych oraz hafty i nadruki na odzieży.
Przy personalizacji warto pamiętać o dwóch rzeczach specyficznych dla odzieży zimowej. Przy wyrobach z membraną haft może obniżyć wodoodporność, bo każde przekłucie igłą tworzy w laminacie otwór — stosuje się wtedy nadruk transferowy albo naszywkę. Przy odzieży ostrzegawczej znaku nie umieszcza się na powierzchni fluorescencyjnej, bo pomniejsza to powierzchnię czynną i może obniżyć zadeklarowaną klasę.
Podsumowanie
Przy zakupie zimowej odzieży roboczej do pracy w terenie warto kierować się czterema zasadami. System warstwowy sprawdza się lepiej niż jedna gruba kurtka, bo praca zwykle ma charakter przerywany. Normę dobiera się do temperatury — EN 14058 dla warunków chłodnych, EN 342 dla zestawów przy mrozie, EN 343 przy opadach. Warstwa ostrzegawcza musi być wierzchnia. I wreszcie rękawice oraz obuwie dobiera się luźniej niż latem, bo ucisk upośledza krążenie i przyspiesza wychłodzenie. Pełną ofertę znajdziesz w hurtowni Optimum BHP, a praktyczne porady na blogu BHP.
FAQ — odzież robocza zimowa do pracy na zewnątrz
Dlaczego kurtka po sezonie przestaje grzać, choć wygląda jak nowa?
Ciepło zatrzymuje powietrze uwięzione między włóknami ociepliny. Suszenie na grzejniku albo w suszarce trwale zbija te włókna, które tracą zdolność zatrzymywania powietrza. To samo dzieje się po kilku cyklach przemoczenia i wyschnięcia w niewłaściwych warunkach. Wyrób twardy w dotyku, niewracający do objętości po ściśnięciu, kwalifikuje się do wymiany.
Czym różnią się normy EN 14058, EN 342 i EN 343?
EN 14058 dotyczy środowiska chłodnego, powyżej -5°C, i odnosi się do pojedynczych wyrobów. EN 342 dotyczy zimna poniżej -5°C i odnosi się do zestawów odzieży, podając izolację dla całego kompletu. EN 343 to ochrona przed deszczem, określająca szczelność i oddychalność — przy pracy intensywnej drugi parametr bywa ważniejszy.
Jedna gruba kurtka czy system warstwowy?
Przy pracy terenowej zwykle system warstwowy, bo praca ma charakter przerywany — przy wysiłku pracownik się poci, a w przerwie wilgotna warstwa przy skórze odbiera ciepło. Warstwy pozwalają regulować izolację w ciągu dnia, czego jedna kurtka nie umożliwia.
Jaki rozmiar odzieży zimowej wybrać?
Z zapasem na warstwę spodnią, ale bez nadmiaru. Warstwa ociepliny zabiera część wewnętrznej objętości, więc model zimowy w tym samym rozmiarze co letni bywa ciaśniejszy. Zbyt luźny obniża jednak izolację, bo powietrze między odzieżą a ciałem krąży zamiast pozostawać nieruchome.
Dlaczego nie nosić bawełnianej koszulki pod odzież roboczą?
Bawełna chłonie pot, wolno schnie i mokra przylega do ciała, przez co po zatrzymaniu wysiłku wychładza. Bielizna termoaktywna transportuje wilgoć na zewnątrz i dobiera się ją ściśle, bo tylko przylegając do skóry odbiera wilgoć bezpośrednio.
Kurtka typu bomber czy parka?
Bomberka sięga do pasa i daje większą swobodę przy schylaniu oraz wchodzeniu po drabinie, więc sprawdza się przy pracach montażowych i budowlanych. Parka zakrywa dolną część pleców i nerki, których wychłodzenie odczuwa się najsilniej przy pracy statycznej na wietrze — stąd jej przewaga przy dozorze i kierowaniu ruchem.
Czy spodnie z kieszeniami na nakolanniki mają wkładki w zestawie?
Zwykle nie — kieszeń to przegroda w nogawce, a wkładkę ochronną kupuje się oddzielnie. Spodnie z kieszeniami, ale bez wkładek, nie chronią kolan w żadnym stopniu, dlatego przy pracach klęczących warto zamówić nakolanniki równolegle.
Jaki rozmiar rękawic zimowych wybrać?
O rozmiar większy niż letnich. Rękawica zbyt ciasna grzeje gorzej: ściśnięta warstwa ociepliny traci przestrzeń powietrzną, a ucisk upośledza krążenie w palcach — to najczęstsza przyczyna wychłodzenia dłoni, nie sama temperatura otoczenia.
Co oznaczają cyfry przy piktogramie płatka śniegu na rękawicy?
To norma EN 511. Pierwsza cyfra to odporność na zimno konwekcyjne, druga — na zimno kontaktowe, przy chwytaniu zimnych przedmiotów, a trzecia to przepuszczalność wody. Przy pracach terenowych najistotniejsza jest druga, bo pracownik trzyma w dłoniach zimne rusztowanie, rury i narzędzia.
Ile par rękawic przewidzieć na pracownika?
Przy pracach zewnętrznych dwie. Rękawica przemoczona przestaje izolować, a wysuszenie jej w terenie jest niemożliwe — pracownik z jedną parą albo pracuje w mokrych rękawicach, co wychładza dłonie szybciej niż praca bez nich, albo zdejmuje je całkowicie.
Podnosek stalowy czy kompozytowy zimą?
Kompozytowy ma zimą przewagę: nie przewodzi ciepła ani zimna, podczas gdy stalowy staje się mostkiem termicznym i wychładza palce. Oba typy spełniają ten sam wymóg normy dotyczący odporności na uderzenie, więc kompozyt nie chroni gorzej — różnica dotyczy masy, przewodnictwa i ceny.
Jaki rozmiar obuwia zimowego wybrać?
O pół rozmiaru większy niż letniego. Gruba skarpeta w bucie dobranym rozmiarowo latem pogarsza ochronę termiczną — ściśnięta stopa marznie szybciej, bo ucisk upośledza krążenie, a ściśnięta warstwa traci przestrzeń powietrzną będącą właściwym izolatorem.
Czy można nosić kurtkę zimową na kamizelce ostrzegawczej?
Nie, jeżeli stanowisko wymaga określonej klasy widzialności. Warstwa ostrzegawcza musi być wierzchnia, bo widoczność zapewnia to, co widzi kierowca. Przy pracach zewnętrznych zimą wybiera się ocieploną kurtkę ostrzegawczą z zadeklarowaną klasą według EN ISO 20471.
Co sprawdzić w odzieży zimowej przed sezonem?
Płynność zamków, w tym odpinających podpinkę, stan ociepliny — czy nie zbiła się w grudki i wraca do objętości po ściśnięciu, skuteczność wykończenia wodoodpornego, stan taśm i barwy fluorescencyjnej przy odzieży ostrzegawczej oraz szwy i elastyczność ściągaczy.
Czy pracodawca musi zapewnić coś poza odzieżą?
Tak. Przy pracy na zewnątrz w niskich temperaturach pracodawca ma obowiązek zapewnić pomieszczenie do ogrzania się albo inne miejsce umożliwiające schronienie, a także gorące napoje. Odzież ochronna jest elementem tego układu, nie jego zamiennikiem.