• Kategorie
  • Parametry
  • OCHRONA DRÓG ODDECHOWYCH

OCHRONA DRÓG ODDECHOWYCH: MASKI, PÓŁMASKI, FILRYTY, POCHŁANIACZE, FILTROPOCHŁANIACZE


I. Ochrona Dróg Oddechowych - Podstawowe informacje

Ochrona dróg oddechowy powinna być  bezwzględnie stosowana  w trakcie poniższych sytuacji:

bezwzględnie wówczas gdy zawartość tlenu w wydychanym powietrzu utrzymuje się na poziomie niższym niż 17% jego składu,

w sytuacjach, kiedy stężenie groźnych substancji w powietrzu przekracza  poziom NDS (poziom najwyższego dopuszczalnego stężenia dla tych substancji),

w sytuacjach,  gdy temperatura wdychanego powietrza przekracza dopuszczalną normę pozwalającą na wykonywanie obowiązków zawodowych.

 

Środki ochrony dróg oddechowych to sprzęt odpowiedzialny za ochronę dróg oddechowych przed substancjami chemicznymi oraz pyłami.  Sprzęt ten jest zalicza ny do najwyższej III kategorii zgodnie z dyrektywą 89/686/EWG, ponieważ jest związany z największym ryzykiem utraty zdrowia.  Wdychanie toksycznych substancji powoduje ich wchłanianie, co jest niezwykle groźne dla organizmu.

 

Sprzętu ochrony dróg oddechowych

 

Jest on określony przez normę PN-EN 133 (Sprzęt ochrony układu oddechowego. Podział). Dobór sprzętu ochrony dróg oddechowych opiera się  na dwóch głównych grupach zagrożeń, jakie może spotkać układ oddechowy podczas pracy w trudnych warunkach:

po pierwsze jest to niedobór tlenu w powietrzu (mniej niż 17% jego składu),

po drugie jest to obecność w powietrzu szkodliwych substancji, które mogą powodować uszczerbek na zdrowiu: takich jak gazy, pyły, opary i inne.

 

Zgodnie z powyższą klasyfikacją dopuszczone są  są dwie główne metody ochrony dróg oddechowych:

przy niedoborze tlenu można dostarczać go ze czystego źródła za pomocą sprzętu izolującego,

przy zanieczyszczeniu powietrza można oczyścić je,wykorzystując do tego sprzęt oczyszczający. 

 

Sprzęt oczyszczający - czym jest i co robi

Jako sprzęt oczyszczający uznaje się urządzenia, które są  odpowiedzialne za oczyszczanie wdychanego powietrza. Z powietrza usuwa się szkodliwe pyły czy też substancje chemiczne, które mają negatywny wpływ na zdrowie. Powietrze poddawane jest oczyszczaniu za pomocą wykorzystania poniższych elementów:

filtrów, które mają za zadanie zatrzymać cząsteczki stałe, do których zaliczamy  mgły czyli  kropelki cieczy w formie aerozolu oraz pyły,

pochłaniaczy, które umożliwiają zatrzymywanie się substancji chemicznych w gazowym stanie skupienia, wykorzystujących reakcje chemiczne. Pochłaniacz podczas styczności z taką substancją uruchamia proces chemiczny, w wyniku którego szkodliwe substancje zostają przez niego wchłonięte;

filtropochłaniaczy, które są łączą w sobie dwie poprzednie metody.

 

Powyższe elementy stanowią skuteczny system ochrony dróg oddechowych jednak nie mogą istnieć samodzielnie. Są one uzupełnieniem ochrony twarzy: maski  całotwarzowej lub półmaski. Jedynie półmaski przeciwpyłowe mogą być stosowane samodzielnie. Jest to jednak jednorazowy środek ochrony dróg oddechowych. W ofercie naszego sklepy bhp znajdą Państwo szeroki wybór środków ochrony dróg oddechowych.

 

Środki ochrony dróg oddechowym możemy podzielić względem tego, do jakiego  obszaru twarzy są dostosowane.  Możemy tu wyróżnić np.

 

półmaski wielorazowe

półmaski jednorazowe

maski pełnotwarzowe całotwarzowe

hełmy ochronne

kaptury tzw kaptury ucieczkowe

 

To co jest również istotne, to fakt że tego typu sprzęt oczyszczający może mieć dodatkowe elementy jak np. aparat oddechowy lub inny sprzęt który ma za zadanie wymusić  przepływ powietrza.

 

Sprzęt izolujący jako ochrona dróg oddechowych

Do tej kategorii możemy zaliczyć produkty, które  gwarantują dopływ świeżego powietrza z niezależnego źródła. Dzięki temu możliwe jest zabezpieczenie się przed wdychaniem do płuc szkodliwego powietrza obecnego w danym miejscu pracy.

 

Sprzęt izolujący mogą Państwo zastosować w następujących sytuacjach:

jeśli poziom tlenu w powietrzu wynosi poniżej 17%,

nie nie posiadamy dokładnych danych na temat stężenia szkodliwych substancji w powietrzu lub jest ono bardzo duże,

w sytuacji kiedy groźna substancja w postaci gazu nie emituje zapachu,

filtracja okazuje się nieskuteczna wobec panujących w powietrzu zanieczyszczeń.

 

Sprzęt izolujący  dzielimy na dwie grupy:

autonomiczne (aparaty butlowe lub regeneracyjne),

stacjonarne (wężowe aparaty sprężonego powietrza).

 

Sprzęt ucieczkowy

Jest to osobna grupa ochron dróg oddechowych. Produkty z tej kategorii przeznaczone są do stosowania w trakcie ewakuacji z zagrożonej strefy. Jak wskazuje sama nazwa, sprzęt służy do ucieczki z obszaru, który stanowi zagrożenie i jest skażony. Nie jest to zestaw, który wykorzystuje się do pracy, lecz  służy jako ochrona w nagłych przypadkach, kiedy konieczne jest sprawne opuszczenie skażonego środowiska.

 

II. Klasyfikacja filtrów i pochłaniaczy

W poniższej tabeli zostały zaprezentowane symbole literowe i kolory stosowane do oznaczania filtrów i pochłaniaczy zależnie od przeznaczenia.

 

image

 

Podział pochłaniaczy gazowych

Produkty odpowiedzialne za pochłanianie gazów podzielone są na 3 klasy ochronne:

klasa 1 - znajdują się w niej pochłaniacze o niskiej pojemności sorpcyjnej, które wykorzystuje się do ochrony przed gazami bądź parami o stężeniu objętościowym w powietrzu nie większym niż 1.000 ppm (0,1%),

klasa 2 - znajdują się w niej pochłaniacze o średniej pojemności sorpcyjnej, które wykorzystywane są do ochrony przed parami bądź gazami o objętościowym stężeniu w powietrzu nie większym niż 5.000 ppm (0,5%),

klasa 3 - znajdują się w niej pochłaniacze o wysokiej pojemności sorpcyjnej, które wykorzystywane są do ochrony przed parami lub gazami o objętościowym stężeniu w powietrzu do 10.000 ppm (max. 1%).

 

Podział filtrów 

W celu zmierzenia skuteczności filtracji wykorzystuje się standardowe aerozole, a więc mgłę oleju parafinowego oraz chlorek sodu. Produkty filtrujące podzielone są pod katem skuteczności filtrowania na 3 główne klasy ochronne:

klasa 1 - (P1) - skuteczność filtracji na poziomie 80% - produkty znajdujące się w tej kategorii stosowane są do ochrony przed cząsteczkami stałymi o niskiej toksyczności (NDS≥2mg/m3),

klasa 2 - (P2) - skuteczność filtracji na poziomie 94% - produkty znajdujące się w tej kategorii wykorzystywane są do ochrony przed stałymi i ciekłymi cząstkami o niskiej lub średniej toksyczności (NDS≥0,05mg/m3),

klasa 3 - (P3) - skuteczność filtracji na poziomie aż 99,95% - produkty znajdujące się w tej kategorii wykorzystywane są do ochrony przed stałymi i ciekłymi cząstkami o wysokiej toksyczności (NDS<0,05mg/m3).

 

Filtrujące półmaski przeciwpyłowe

Akcesoria te dzieli się pod względem skuteczności filtrowania na 3 klasy ochronne:

klasa 1 - (FFP1) - skuteczność filtracji na poziomie 80% - produkty znajdujące się w tej kategorii wykorzystywane są do ochrony przed stałymi i ciekłymi cząstkami o niskiej toksyczności (NDS≥2mg/m3), jeżeli maksymalne stężenie wynosi najwyżej 4xNDS,

klasa 2 - (FFP2) - skuteczność filtracji na poziomie 94% - produkty znajdujące się w tej kategorii wykorzystywane są do ochrony przed stałymi i ciekłymi cząstkami o niskiej bądź średniej toksyczności (NDS≥0,05mg/m3), jeżeli maksymalne stężenie wynosi najwyżej 10xNDS,

klasa 3 - (FFP3) - skuteczność filtracji na poziomie 97% - produkty znajdujące się w tej kategorii wykorzystywane są do ochrony przed stałymi lub ciekłymi cząstkami o wysokiej toksyczności (NDS<0,05mg/m3), jeżeli maksymalne stężenie wynosi najwyżej 20xNDS.

 

Dodatkowe na półmaskach filtracyjnych znajdują się następujące oznaczenia:

C - dodatkowy wymóg odpowiedniej pyłochłonności sprawdzany pyłem węglowym,

D - dodatkowy wymóg odpowiedniej pyłochłonności sprawdzany za pomocą pyłu dolomitowego,

S - półmaski wykorzystywane wyłącznie do filtracji cząstek stałych (np. pył lub dym),

SL - półmaski przeznaczone do filtracji zarówno cząstek stałych (pył, dym), jak i cząstek ciekłych (mp. mgła).

 

Filtrujące półmaski przeciwpyłowe nie posiadają jednolitego kodu kolorów. Poza właściwościami filtrującymi, wiele masek pochłania także groźne substancje chemiczne, jednak wyłącznie w stężeniach poniżej NDS i wykorzystywane są głównie do neutralizacji nieprzyjemnych i mało komfortowych zapachów.

 

III. Podstawowe pojęcia.

NDS - Najwyższe Dopuszczalne Stężenie. Jest to średnia ważona wartość stężenia, którego oddziaływanie na pracownika przez 8 godzin dziennie przy przeciętnym tygodniowym wymiarze pracy określonym w Kodeksie Pracy przez okres jego aktywności zawodowej nie powinno doprowadzić do pojawienia się negatywnych zmian w jego stanie zdrowia oraz stanie zdrowia jego potomstwa.

NDSP - Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Pułapowe. Jest to wartość stężenia, które z uwagi na życie lub zdrowie pracownika nie może być w żadnym momencie przekroczone w środowisku jego pracy.

NDSCh - Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Chwilowe. Jest to średnia wartość stężenia, która nie powinna powodować negatywnych zmian w stanie zdrowia pracownika, jeżeli występuje w konkretnym środowisku krócej niż przez 15 minut, maksymalnie dwa razy w ciągu zmiany i w odstępie czasu mniejszym niż godzina.

Aktualnie obowiązujące wartości NDS, NDSP i NDSCh publikowane są w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej dotyczących dopuszczalnych stężeń oraz natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Wskaźnik ochrony - informuje o tym ile razy zmniejszy się zanieczyszczenie powietrza po przejściu przez sprzęt oczyszczający (np. maska przeciwpyłowa pochłaniaczem). Wskaźnik ochrony związany jest z przedostawaniem się zanieczyszczeń do wnętrza maski. Może być spodziewany (APF) lub nominalny (NPF).

APF - spodziewany wskaźnik ochrony (Assigned Protection Factor). Jest to poziom ochrony układu oddechowego w określonym środowisku pracy, który może zostać osiągnięty przez odpowiednio wyszkolonych oraz kontrolowanych pracowników. Poziom ochrony w rzeczywistym miejscu pracy niejednokrotnie może być o wiele niższy niż zamierzony w symulacjach przeprowadzonych w warunkach laboratoryjnych. Przy wyborze sprzętu oczyszczającego konieczne jest kierowane się wartościami APF.

NPF - Nominalny wskaźnik ochrony (Nominal Protection Factor). Teoretyczny poziom ochrony gwarantowany przez sprzęt ochrony dróg oddechowych, który został stworzony na podstawie pomiarów przeprowadzanych w warunkach laboratoryjnych.

 

IV. Dobór środków ochrony układu oddechowego- jak dobrać właściwy sprzęt?

Podczas doboru optymalnej ochrony dróg oddechowych konieczne jest uwzględnienie poniższych czynników:

Ilość tlenu we wdychanym powietrzu - jeśli zawartość tlenu zachowana jest na poziomie niższym niż 17% bądź też istnieje ryzyko przekroczenia tej granicy, konieczne jest zastosowanie jedynie sprzętu izolującego (maski z doprowadzeniem sprężonego powietrza z zewnątrz bądź aparaty butlowe).

Użytkownik musi mieć jednak na uwadze fakt, iż zawartość tlenu może ulegać dynamicznemu obniżaniu, miedzy innymi w ograniczonych przestrzeniach (kanały, zbiorniki, studzienki), lub w momencie gdy tlen może zostać wyparty przez gaz innego typu.

Forma zanieczyszczeń - konieczne jest zweryfikowanie czy zanieczyszczenia występują w postaci:

pyłów bądź aerozoli na bazie wody (wówczas należy stosować filtry do cząsteczek stałych - S),

gazu i pary (wówczas należy stosować pochłaniacze),

aerozolu z ciekłą fazą rozproszoną (wówczas konieczne jest stosowanie filtrów do cząstek stałych i cieczy - SL),

połączenia aerozoli, gazów i par (wówczas należy stosować filtropochłaniacze).

Rodzaj niebezpiecznej substancji - na samym początku niezbędne jest zidentyfikowanie niebezpiecznych substancji. W przypadku gdy rodzaj zanieczyszczeń nie jest znany nie można zastosować sprzętu oczyszczającego. Zaleca się wykorzystanie sprzętu izolującego.

Stężenie niebezpiecznej substancji - na danym stanowisku pracy niezbędne jest dokonanie pomiaru średniej ważonej stężenia szkodliwej substancji w trakcie 8-godzinnego czasu pracy. Wyniki pomiaru należy zestawić z NDS dla konkretnej substancji. W momencie gdy otrzymany wynik pomiaru będzie niższy niż NDS - nie ma konieczności ochrony dróg oddechowych. Jeżeli natomiast otrzymany wynik przekracza NDS niezbędne jest dobranie odpowiedniej ochrony.

Czy substancja niebezpieczna ma woń bądź smak - w momencie gdy substancja jest pozbawiona zapachu zalecane jest stosowanie sprzętu izolacyjnego, ponieważ przy zastosowaniu sprzętu oczyszczającego użytkownik nie będzie w stanie zweryfikować czy doszło do przebicia pochłaniacza.

 

Dobór filtra

Na samym początku niezbędne jest obliczenie minimalnej wartości wskaźnika ochrony poprzez podzielenie stężenia substancji przez odpowiadający jej NDS. W momencie gdy obliczymy minimalną wartość wskaźnika ochrony konieczne będzie dokonanie wyboru klasy i rodzaju sprzętu ochrony układu oddechowego, w taki sposób, aby sprzęt ten posiadał wyższy poziom wskaźnika ochrony AFP.

 

Dla przykładu:

Wykryto substancję zanieczyszczającą w formie pyłu, zmierzono stężenie 4,8 mg/m3 dzięki średniej ważonej. NDS dla tej substancji wynosi 0,6 mg/m3. Minimalny wskaźnik ochrony wynosi więc 4,8/0,6=8. Dobieramy sprzęt, dla którego AFP jest większe niż 8, a więc sprzęt chroniący, którego parametry odpowiadają 8 x NDS.

 

Dobór pochłaniacza

Kiedy już zidentyfikujemy typ substancji szkodliwej konieczne jest dobranie typu pochłaniacza odpowiedniego dla tej substancji, a następnie dobranie klasy ochrony pochłaniacza. Za każdym razem użytkownik musi mieć pewność, że konkretny pochłaniacz został przetestowany przez producenta oraz uzyskał akceptację pracy z daną substancją.

Następnie niezbędne jest obliczenie minimalnej wartości wskaźnika ochrony, dzięki podzieleniu stężenia substancji przez jej NDS. Kiedy już obliczymy minimalną wartość wskaźnika ochrony, konieczne będzie dokonanie wyboru rodzaju sprzętu ochrony układu oddechowego w taki sposób, aby urządzenia te posiadały wyższy poziom ochrony AFP.

 

Dla przykładu: substancją zanieczyszczającą jest aceton. Za pomocą średniej ważonej obliczono stężenie, które wynosi 3000 mg/m3. NDS dla tej substancji wynosi 200 mg/m3, a więc minimalny wskaźnik ochrony to 3000/200=15. Konieczne jest dobranie sprzętu, dla którego AFP jest większe niż 15 (15 x NDS).

 

V. Czynniki, które również mają wpływ na dobór sprzętu

Intensywność pracy - im większy stopień wysiłku przy pracy tym większa ilość powietrza, które jest wdychane przez pracownika. Taka sytuacja może doprowadzić do wzrostu oporów oddychania. 

Konieczne jest w tym przypadku np. wykorzystywanie filtrów o dużej pyłochłonności, które zapobiegają szybkiemu wzrostowi oporów oddychania w miarę zanieczyszczania się powietrza. W wielu przypadkach stosuje się również systemy z nawiewem powietrza.

Temperatura otoczenia oraz jego wilgotność - przy podwyższonej temperaturze na stanowisku pracy poziom wysiłku pracownika jest o wiele wyższy, zwłaszcza przy dodatkowej dużej wilgotności. W tym przypadku stosuje się te same rozwiązania, które zaleca się przy wyższej intensywności pracy. 

Dodatkowo warto mieć na uwadze, że wyższa temperatura wraz z wyższą wilgotnością może wpłynąć na skrócenie czasu działania pochłaniacza.

Czas pracy - w wielu przypadkach możliwy czas użytkowania sprzętu ochrony dróg oddechowych jest ograniczona cechami samego sprzętu. Dla przykładu aparat oddechowy butlowy ma ograniczenie w postaci limitu powietrza w butlach. Podwyższona koncentracja niebezpiecznej substancji wpływa na skrócenie czasu użytkowania pochłaniacza. Gdy czas pracy jest wyraźnie dłuższy niż standardowo, konieczne jest stosowanie wysokiej jakości sprzętu, który wpłynie pozytywnie na komfort użytkowania. Polecane jest również zastosowanie systemu z nawiewem powietrza.

Widoczność - każdy typ ochrony dróg oddechowych zmniejsza pole i kąt widzenia. Dotyczy to przede wszystkim przeciwpyłowych masek pełnotwarzowych. Powinny być one wyposażone w wizjer o szerokim polu widzenia.

Komunikacja - należy pamiętać o tym, że części twarzowe wyraźnie zniekształcają głos, jednak komunikowanie się jest możliwe, przede wszystkim w miejscu o niskim natężeniu hałasu i przy niewielkich odległościach między pracownikami. Wiele z urządzeń ma wbudowaną membranę, która ułatwia prowadzenie rozmów.

Mobilność - użytkownicy sprzętu ochrony dróg oddechowych muszą mieć świadomość tego, że elementy te mogą ograniczać możliwość swobodnego i komfortowego poruszania się w danej przestrzeni, zwłaszcza na ciasnym obszarze czy w przypadku korzystania z systemów z wężowym dostarczaniem sprężonego powietrza, kiedy to pracownik musi ciągnąć za sobą wąż, a jednocześnie występuje ryzyko jego zagubienia.

Szczelność maski - niezwykle istotna jest kwestia zagwarantowania odpowiedniej szczelności części twarzowej. Kształty oraz rozmiary twarzy i zarostu użytkowników mogą się od siebie różnić. 

Półmaski i maski są również dostępne w różnych rozmiarach. Konieczne jest sprawdzenie szczelności przylegania przed rozpoczęciem użytkowania. Jeśli mamy do czynienia z maskami i półmaskami konieczne jest zatkanie dłonią wlotów powietrza. W następnej kolejności użytkownik musi spróbować wykonać wdech przy jednoczesnej obserwacji i weryfikacji czy nie dochodzi do przecieków powietrza w miejscach styku maski z twarzą. Osobom, które charakteryzują się szczególnie bujnym zarostem twarzy zaleca się stosowanie systemów z nawiewem powietrza wytwarzającego pewien poziom nadciśnienia w okolicy twarzy.

Współpraca z innymi sprzętami ochrony osobistej - konieczne jest uwzględnienie wpływu innych sprzętów ochrony osobistej na szczelność części twarzowej, zwłaszcza w przypadku okularów. W momencie gdy okulary zmniejszają szczelność maski pełnotwarzowej, lepszym pomysłem jest użycie półmaski przeciwpyłowej. Kiedy użytkownik stosuje maskę pełno twarzową i ochronę słuchu, lepszym rozwiązaniem jest wykorzystywanie wkładek przeciwhałasowych jako alternatywy dla nauszników.

 

 

VI. Główne zasady właściwego użytkowania ŚOUO

 

Przed rozpoczęciem stosowania sprzętu ochrony dróg oddechowych konieczne jest wnikliwe zapoznanie się z instrukcją użytkowania, a także zweryfikowanie czy nie została przekroczona data ważności wskazana przez producenta. Kiedy termin ważności zostanie przekroczony, nie ma gwarancji zachowania niezbędnych cech i parametrów ochronnych, które są zadeklarowane dla danej klasy produktu. Jeśli chodzi o filtry oraz pochłaniacze, jest niezwykle istotny element, na który koniecznie trzeba zwrócić uwagę. Dodatkowo niezbędne jest upewnienie się czy opakowania sprzętu nie zostały naruszone i czy były właściwie przechowywane.

 

Przed rozpoczęciem użytkowania sprzętu ochrony układu oddechowego pracownicy muszą przejść specjalistyczne szkolenie prowadzone przez uprawnionych fachowców. W jego trakcie zapoznają się z zasadami prawidłowego użytkowania oraz postępowania w wyjątkowych sytuacjach, które mogą się przydarzyć w trakcie korzystania z danego sprzętu.

 

Zgodnie z zaleceniami Instrukcji Krajów Wspólnoty Europejskiej, zawierającej zalecenia związane z doborem oraz użytkowaniem sprzętu ochrony układu oddechowego, użytkownicy tego sprzętu muszą przechodzić specjalistyczne badania lekarskie. Zalecenia dotyczące przedziałów czasowych są następujące:

co 3 lata pracy dla pracowników do 35 lat,

co 2 lata dla pracowników w wieku 35-45 lat,

co roku dla pracowników powyżej 45 lat.

 

Dodatkowo w celu odpowiedniego funkcjonowania w sprzętu w firmie konieczne jest prowadzenie regularnych kontroli stanu technicznego (przeglądy okresowe), optymalnego dostosowania przez użytkowników, a także sposobu przechowywania sprzętu. Należy pamiętać o tym, aby kontrole te były przeprowadzane regularnie. Podczas wdrażania systemu kontroli konieczne jest przygotowanie przez pracodawcę kart kontrolnych dla każdego użytkownika sprzętu ochronnego. Pozwolą one na błyskawiczne sprawdzenie sposobu jego eksploatacji. Karty te powinno wykorzystywać się również w strefach, w których występują szczególne zagrożenia.

 

Czas skutecznego działania pochłaniaczy

Jest on zależny od podanych poniżej czynników:

typu pochłaniacza,

wilgotności oraz temperatury otaczającego powietrza,

pojemności sorpcyjnej,

poziomu uciążliwości pracy,

rodzaju pary lub gazów obecnych w powietrzu,

stężenia pary lub gazów obecnych w powietrzu.

 

Obowiązek stosowania pochłaniaczy wiąże się z trudnościami w określeniu momentu, kiedy konieczne jest dokonanie wymiany spowodowanej nasyceniem sorbentu. Dalsze użytkowanie tego produktu doprowadzi do sytuacji, w której pracownicy zaczną oddychać zanieczyszczonym powietrzem.

 

Najczęściej wykorzystywaną metodą określenia stopnia zużycia pochłaniaczy jest zastosowanie ostrzegawczych cech substancji chemicznych, takich jak m.in. smak, zapach czy drażnienie błon śluzowych. W tym momencie dochodzi do "przebicia" pochłaniacza wyczuwalnego dla zmysłów. Takie postępowanie przynosi bardzo dobre rezultaty w przypadku większości niebezpiecznych substancji, jednak ma również swoje słabe strony. Wiele ze szkodliwych dla człowieka substancji chemicznych jesteśmy w stanie wyczuć zmysłem węchu, dopiero w momencie, gdy ich stężenie w powietrzu staje się niebezpieczne dla naszego organizmu. Przy dobieraniu sprzętu pochłaniającego konieczne jest poddanie wnikliwej analizie rodzaju czynników chemicznych, które występują w danym środowisku pracy, a następnie, a następnie oszacowanie czasu skutecznego działania przy uwzględnieniu wszelkich czynników wpływających na zmianę ich pojemności sorpcyjnej.

 

Czas użytkowania filtra- jak długo można z niego korzystać?

 

Z biegiem czasu eksploatacji urządzenia dochodzi do ciągłego wzrostu oporów przepływu powietrza. Moment wymiany filtra można określić w sposób subiektywny kiedy tylko poziom oporów powietrza przekroczy akceptowalną przez użytkownika wartość.